Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20520 K.2021/804

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’ın 09/07/2018 tarihli önceki karara ilişkin 05/09/2018 tarihli dilekçesinin temyize cevap mahiyetinde olduğu dolayısıyla Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 12/09/2019 tarihli bozma ilamına konu karara karşı aleyhe temyiz başvurusunda bulunulmamış olduğu tespit edilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 12/09/2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 09/07/2018 tarihli kararda sanık hakkında, hırsızlık suçundan neticeten 3.750,00 TL hapis cezasına hükmedildiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, lehe bozmalardan sonra kurulan 03/02/2020 tarihli hükümde, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve infazın bu miktar üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,