Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20564 K.2020/14054

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

“Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık ... hakkında düzenlenen 13/10/2015 günlü tebligat belgesi içeriğine göre, tebliğ işleminin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı anlaşıldığından, sanığın 22/10/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçunda TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu sonuç cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, 1 yıl 12 ay hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.