Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20566 K.2020/14499

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nin SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı verilen hükmü yasal süresinde temyiz etmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nun 263/1. maddesinde belirtildiği üzere "Sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" şeklindeki yasa yolu bildiriminde de bulunulmadığı anlaşılmakla sanığın 04.02.2016 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile yapılan incelemede;

I)Sanıklar ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanıklar ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali ve ...' hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar ... ve ...'nin yatırdığı güvence parasının hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 115/3 ve 113/1-b maddeleri gereğince kullanılmasına ve fazlasının sanığa geri verilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,