Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20575 K.2020/12289

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilirken uygulama maddesi olarak CMK'nın 223/2-e olarak gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilebileceğinden ve katılanın, hırsızlık konusu aracını ikametgahının önüne kilitleyerek park ettiğini beyan etmesi karşısında;

sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesinin uygulanması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından ve ayrıca sanığın adli sicil kaydındaki ilam ile ilgili tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.