Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20819 K.2021/4667

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 09.07.2015 tarihli raporunun düzenlenmesinden sonra 04.11.2015 tarihinde savunmada bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamede zorunlu müdafii atanmadığından bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-11.05.2015 tarihli olay yeri krokisine göre; katılana ait olan suça konu motosikletin park edildiği yerin Nazilli Devlet Hastanesinin açık otoparkı olarak ifade edilmesi karşısında; suça konu motosikletin park edildiği yerin eklenti niteliği taşıyıp taşımadığı, katılana sorulup, gerekirse keşif yapılarak, açık olarak belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, suç tarihine göre TCK 142/2-h bendinin uygulanma ihtimali tartışılmadan eksik kovuşturmaya dayalı niteleme sonucu eylemin 142/1-e kapsamında kabul edilerek hüküm kurulması,

2-Sanığın motosikletin yerini göstermesi şeklindeki eyleminin TCK 168. madde kapsamında olup olmadığı tartışılmadan hüküm kurulması,

3-T.C.Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,