KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/20972 E., 2021/6234 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, hükmolunan 1320,00 TL adli para cezalarına yönelik, suça sürüklenen çocuk ... müdafii’nin, suça sürüklenen çocuk ... müdafii’nin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii’nin temyiz taleplerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca;
fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden; suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise suç tarihi farklı olan başka bir dosyaya ait sosyal inceleme raporu dosya içerisine alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/20972, K. 2021/6234, 23 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama