Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21001 K.2021/3399

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)... Devlet Hastanesinin psikiyatri uzmandan alınan raporda, TCK.nun 32. maddesi gereğince sanıkta hafif zeka geriliğinin tespit edildiği, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını yeterli düzeyde algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde belirgin derecede azalma olduğu belirlenerek, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği, ancak bu hususun Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken, 03/04/2014 tarihli tek hekim tarafından verilen yetersiz rapor ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)5237 sayılı TCK’nın 32/1. maddesi gereğince cezai ehliyeti bulunmadığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 57. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine hükmolunmaması,

3)Akıl hastalığı bulunan sanığa, müdafii atanarak müdafii huzurunda sorgu ve savunmasının alınması gerekirken, CMK 150/2, 188/1. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

4)Duruşmada hazır bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesi gereğince son söz hakkı verilmesi gerekirken duruşma tutanağına sanığın son sözlerinin yazılmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,