Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21048 K.2021/6313

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hapis cezasının ertelenmesi, sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören bir kurum olup talep halinde veya resen ele alınıp olumlu veya olumsuz bir karar verilirken gerekçe gösterilmesi zorunludur. Ertelememe halinde gerekçe, sanığın kişiliği ile ilgili ve belgelerin isabetli değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Bunun içinde sanığın kişiliği, sair halleri, suçun işleniş biçimi ve işlenmesindeki özellikler nazara alınmalıdır.

Sanığın kişiliği, sair halleri dahilince sanığın sabıkasının bulunup bulunmadığı, medeni hali, işi, muhitindeki durumu, duruşmadaki tutum ve davranışları, mahkemeye karşı tavrı; suçun işlenmesindeki özellikler ise; sanığı suç işlemeye iten sebep ve sair kast ve yoğunluk, suç işlemesinden sonraki davranışlar gözetilip, cezanın ertelenmesinde suçlunun yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı gözetilir. Maddede pişmanlık şartını getirmiş, gerekçede pişmanlıktan söz edilmemiştir.

Bu koşul suçu kabul etme ve işlendiğinden dolayı pişman olduğunu belirtme şeklinde ele alınmamalıdır. Sanığın duruşmadaki davranışları, mağdura yönelik hareketleri, zararı karşılaması, yardım etmesi gibi olay sonrası ve yargılama sürecindeki tutumu gözetilerek pişmanlık duyup duymadığı saptanmalıdır.

TCK'nin 51. maddesinde cezanın ertelenmesi için suçtan duyulan pişmanlığın yanı sıra bir daha suç işlemeyeceği yönünde yargıç üzerinde olumlu etki halinde cezanın ertelenmesi, olumsuz etki halinde de bunun gerekçesinin gösterilmesi gerektiği; cezanın şahsilendirilmesi, 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinde öngörülen normlar olup, TCK’nin 51. maddesindeki erteleme kararının sonuçları denetim süresi ve denetimli serbestlik tedbiri ise; serbest bırakılan mahkumun belli bir süre denetime tabi tutulmasıdır.

Bu süre TCK’de denetim süresi olarak adlandırılır. Kanunda denetim süreleri öngörülmüştür. 5237 sayılı TCK’de erteleme bir infaz rejimi olarak düşünülmüş, buna göre de;

Denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi, bu sürede suç işlenmemesi, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranılması halinde, sanığın cezası infaz edilmiş sayılır. Bu sonuç için ayrıca bir karar verilmesi gerekmez.

Denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranılmamış olması halinde yapılacak işlemler, TCK’nin 51. maddesinin 7. fıkrasında düzenlenmiştir.

Erteleme kararını geri alan mahkeme ‘ertelenen cezanın bir kısmını veya tamamını infaz kurumunda çektirilmesine’ karar verir. Yani, ertelemenin geri alınması konusunda mahkemenin karar vermesi gerekir. Erteleme kararının geri alınmasına dair kararlar ise; infaz hukukunu ilgilendirip, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ila 101. maddelerine göre itiraz kanun yoluna tabidir.

Bu açıklamalar ışığında somut dosyaya gelince;

Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2012 tarihli, 2012/29 Esas ve 2012/1029 Karar sayılı ilamı ile sanık Erdoğan ... hakkında, TCK’nin 142/1-b, 143/1, 35 maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası verildiği, verilen cezanın ertelendiği ve 1 yıl denetim süresinin belirlendiği; verilen hükmün 29/01/2013 tarihinde kesinleştiği; hükümlünün denetim süresi içinde 18/07/2013 tarihinde işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/962-2014/379 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

bu kararın 26.05.2014 tarihinde kesinleştiği, hükümlü hakkındaki kesinleşmiş bulunan bu mahkumiyet hükmüne ilişkin eylem nedeniyle, Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2012 tarihli, 2012/29 Esas ve 2012/1029 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen erteli hapis cezasına dair karara ilişkin denetim yükümlülüğünü ihlal ettiğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine;

Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli, 2015/385 Esas ve 2015/520 Karar sayılı ilamı ile hükümlü hakkında, TCK’nin 51. maddesinde belirlenen denetim yükümlülüğüne uymadığından bahisle nitelikli hırsızlık suçundan suç işlemesi hsusundaki eğilimi ile bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından TCK’nun 51/7 maddesi gereğince tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilerek, sanığın TCK’nin 142/1-b, 143/1, 35 maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın anılan kararı temyiz ettiği olayda;

TCK’nin 51. maddesine göre denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi ile ilgili ihbar üzerine Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, sanık konumunda bulunan ... hakkında erteli 1 yıl 2 ay hapis cezasının kısmen ve/veya aynen infazına yönelik karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken.

CMK’nin 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair bir karar varmış gibi işlem yapmak suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 51/7. maddesi ile CMK’nin 231. maddesinde düzenlenen hukuki kavramlara yanlış anlamlar vererek infazda da duraksamalara neden olacak şekilde uygulamaya yer verilmesinin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, yok hükmünde olan kararların da temyizi olanaklı bulunmadığından,