Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21064 K.2021/6035

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 230. ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delilerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddeleri ve CMK’nin 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında hükmün açıklanmasına esas alınan Yalova 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2014 tarih, 2014/21 Esas, 2014/133 Karar sayılı ilamın TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı olduğu anlaşılmakla; TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen suçun, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında; uzlaşmanın sağlanıp sağlanmadığı, açıklamaya dayanak başka bir ilamın olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,