Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21140 K.2021/8124

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 24/02/2015 tarihli 12. celsede duruşmalardan vareste tutulmayı talep ettiği anlaşıldığından ve mahkemenin gerekçeli kararının delil değerlendirmesi bakımından yeterli olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki bu sebeplerle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulabileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

UYAP verilerine göre suç tarihinde 17.53-06.26 saatleri arası gece olarak kabul edildiği, eylemin 19.00-04.00 saatleri arasında gece sayılan zaman diliminde meydana geldiği, hükmün gerekçesinde geceleyin hırsızlığa teşebbüs suçundan bahsedilmiş ise de TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10.maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.