Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21159 K.2021/7378

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kendisini müdafii ile temsil ettirdiğinden dolayı tebligatların müdafiye yapılmasının zorunlu olduğu ve 22/10/2015 tarihli hükmün sanık müdafinin yokluğunda, sanığın yüzüne karşı verildiği ve gerekçeli kararın müdafiiye 30/11/2015’te tebliğ edildiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin 19/11/2015 tarihli temyiz talebinin öğrenme ile süresinde olduğundan tebliğnamede red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,