Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21164 K.2021/7128

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK' nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi,

uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden 05/04/2012 tarih, 2011/316 Esas ve 2012/250 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında mahkemenin 2009/138 Esas ve 2010/35 Karar sayılı 04.02.2010 tarihli ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün 29/01/2016 tarihli kararıyla açıklandığı, hükmün açıklanmasına ilişkin yargılamada dosya içerisinde bulunan soruşturma ve kovuşturma aşamasına ilişkin tüm tutanak ve belgelerin aslına uygunluğu onaylanmış fotokopilerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 169 ve 222. maddelerine aykırı davranılması,