KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/21197 E., 2021/1832 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/10/2008 tarih ve 2008/157 Esas, 2008/638 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 03/11/2008 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 17/07/2009 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesince TCK'nin 151/1, 31/2, 62, 52. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek,
hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle, 01/12/2015 tarihinde yerel mahkemece önceki hükmün açıklandığı; ancak hükümden sonra Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi’nin 22/05/2020 tarihli ek kararı ile mala zarar verme suçu yönünden uzlaşıldığından bahisle anılan hükmün ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydı incelemesinde;
denetim süresi içinde 10/11/2008 tarihinde işlediği TCK’nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/854 Esas- 2009/263 Karar sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nun 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih olan 03/11/2008 ile denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suç tarihi olan 10/11/2008 tarihleri arasında duran zamanaşımı da göz önüne alındığında; suçun işlendiği tarih olan 16/02/2008 gününden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/21197, K. 2021/1832, 9 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama