Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21245 K.2021/7222

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, sonuç olarak kesin niteliğinde bulunan adli para cezasının, kanun yararına bozma yoluna gidilmek suretiyle zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b,151/1, 31/2 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 20.02.2009 gününden, 20.02.2013 tarihine kadar kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, iddianame düzenlendiği ve kovuşturma aşaması sonrasında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,