Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21283 K.2021/8162

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Suça sürüklenen çocuk müdafii’nin temyiz isteminin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesinin ardından denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeni ile hakkında hükmün açıklandığı 15/03/2016 günü itibari ile onsekiz yaşını doldurmuş olduğu ve hükmün suça sürüklenen çocuğa tefhim edildiği, 16/03/2016 tarihinde suça sürüklenen çocuğun açıklanan hükmü temyiz ettiği ayrıca üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olmadığından,

5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca çocuğa müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2011/9-266 Esas, 2012/139 Karar sayılı ve 03.04.2012 tarihli kararında da belirtildiği gibi zorunlu müdafilik kapsamında yer almayan inceleme konusu suçlar bakımından yargılama sırasında yasal hakları eksiksiz olarak hatırlatıldıktan sonra “Müdafii tayin talebi olmadığını” bildiren, böylece müdafii yardımından yararlanmak istemediğini ortaya koyan çocuğun, bu konudaki açık iradesine üstünlük tanımak gerektiğinden;

suça sürüklenen çocukla arasında müdafilik ilişkisi bulunmayan, Avukat ...’ın, çocuk hakkında verilen hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde:

Adana 3. Çocuk Mahkemesi’nin 2014/124 Esas sayılı suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilen dosyasında tensip zaptının 4 numaralı ara kararı ile sosyal inceleme raporu aldırılmamasının gerekçesi gösterilmiş olduğundan, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş; suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde; açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmiş olması;

suça sürüklenen çocuğun daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeni ile hakkında verilen hükmün TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu bulunduğunun anlaşılması karşısında; sonuca etkili olmaması nedeni ile bozma nedeni yapılmamış ve diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.