Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21295 K.2021/8911

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2016 gün, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanıklara, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığı gözetilerek, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Mağdurun kovuşturma aşamasında aracından güneş gözlüğü ile şarj kablosunun çalındığı ancak ilk etapta fark edemediği şeklindeki beyanı karşısında eylem tamamlandığı halde teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığınan bozma nedeni yapılmamıştır.