Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21436 K.2021/3810

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihi olarak 30/06/2014 yerine 27/07/2014 kabul edilmesi mahalinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

5607 sayılı Kanun'un 10/1. maddesindeki "Bu Kanunda tanımlanan suçların işlenmesinde kullanılan taşıtlara, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 128'inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne göre elkonulur." şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 128/4. maddesindeki "Kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen elkoyma kararı, bu araçların kayıtlı bulunduğu sicile şerh verilmek suretiyle icra olunur." şeklindeki düzenlemeler göz önünde bulundurulduğunda;

sanığın geçici kullanımında bulunan/ sürücüsü olduğu aracın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu nedeniyle kolluk tarafından fiilen elkonulmasından sonra 27/06/2014 tarihli "Yediemin Tutanağı" başlıklı tutanak ile sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilmesinin mevzuata uygun bir el koyma işlemi olmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 128/4 maddesi gereği sicile şerh verilmek suretiyle araca elkonulmasına Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemsi Başkanlığının 2014/2590 Değişik İş sayılı kararı ile 204/07/2014 tarihinde ve Yediemin Tutanağı'ndan sonraki tarihte karar verildiği anlaşıldığından,

yed-i eminliğin dayanağı olan el koyma işleminin hukuka uygun olmaması yönü ile yüklenen suçun maddi unsurunun oluşmayacağı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi sonuç itibariyle yerinde görüldüğünden,