Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2146 K.2020/14616

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, MERNİS şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre 20.10.2015 tarihinde usûlsüz olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin eski hale getirme isteminin kabulüyle öğrenme üzerine verdiği 29.02.2016 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar haklarında konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezalarından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezalarına hükmedildiği; ancak sonuç cezaların doğru belirlenmesi karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.