Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21491 K.2020/15049

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/48 Esas ve 2018/278 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümlerine karşı, O yer Cumhuriyet Savcısının CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 12/02/2019 tarihli, 2018/1597 Esas ve 2019/241 Karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükmün kaldırılarak yerine verilen “Mahkûmiyet” hükmüne karşı sanık müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi’nce,

sanık hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz edilemeyecek kesin niteliğinde hüküm olması sebebiyle bu suça ilişkin temyiz isteminin reddine dair verilen 24.04.2019 tarihli ek karar ile yine Bölge Adilye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi’nce konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin hüküm değiştirilerek verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazı incelemeye yetkili olan

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi’nce incelenerek itirazın reddine dair verilen 07/05/2019 tarihli ek kararın usule uygun tebliğine rağmen sanık müdafiince temyiz edilmediği, temyiz talebinin hırsızlık suçu ile sınırlı olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;