Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21541 K.2020/11795

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

“Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 15/03/2017 günlü tebligat belgesi içeriğine göre, tebliğ işleminin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı anlaşıldığından, sanığın 22/06/2017 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine ilişkin 07/05/2019 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, cezaevinde bulunmasına rağmen kararın kendisine tebliğ edilmemesi nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığı ve temyiz hakkının kullandırılması talebine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;