Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21599 K.2020/12855

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, uyuşturucu madde etkisi altında olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2012 tarihli, 2012/46 Esas ve 2012/300 Karar sayılı ilâmın suç tarihinin 05.01.2012, kesinleşme tarihinin ise 08.05.2012 olduğu, bu ilamda tekerrüre esas alınan... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2012 tarihli, 2010/111 Esas ve 2010/401 Karar sayılı ilamın kesinleşme tarihinin ise 09.11.2012 olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,