Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21835 K.2021/2509

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/12/2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 17/12/2016 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sanığın olay günü gündüz saatlerinde yanında kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kadın ve erkekle birlikte yakınanın evinin muhkem nitelikteki kapısını sert bir cisimle kırıp içeriden pek aşırı değerde ziynet eşyası çalmasından ibaret eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, son, 522 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve TCK'nın 142/1-b., 116/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 01/06/2006