Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21885 K.2021/8484

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/1 maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/4, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4. maddesi uyarınca hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 17/06/2009 tarihinde duran ancak deneme süresinde ikinci suçun işlendiği 18/05/2013 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 5 yıllık dava zamanaşımının, (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 3 yıl 11 ay 1 günlük durma süresi de gözetilerek) 04/05/2006 günlü mahkumiyet karar tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden,

sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,