Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2190 K.2020/10888

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan kurum temsilcisinin yüzüne karşı 24/11/2015 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 25/12/2015 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanığın, hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi ve gerekçeli karar başlığına katılan kurum olarak PTT AŞ’nin mahallinde ilavesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanığın, hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden, TCK'nın 142/1-a maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-PTT şubesinin kapısını tornavidayla zorlamak suretiyle zarar veren sanığın TCK'nın 152/1-a maddesi yerine aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,