Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22029 K.2021/9842

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında mahkemenin 05/12/2017 tarih ve 2017/107 Esas, 2017/651 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kısa süreli hapis cezası verilip, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca 4 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrildiği, bu kararın Yargıtay 17. Ceza Dairesince 17/05/2018 tarihinde onanmak suretiyle kesinleştiği,

Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün hükümlünün ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunduğundan tedbir kararının infaz edilemeyeceği sebebiyle bu hususun değerlendirilmesi için mahkemesine ihbarda bulunması üzerine, suça sürüklenen çocuğun yükümlülüğünü yerine getirememesi nedeniyle, mahkemenin 08/08/2018 tarihli, 2017/107 Esas ve 2017/651 Karar sayılı ek kararı ile,

yükümlülüğün ceza infaz kurumunda yerine getirebilecek ceza infaz kurumunca düzenlenen mesleki kurs, eğitim programlarına katılması tedbirine çevrildiği ve bu kararın da mahkemenin 15/08/2018 tarihli, 2017/107 Esas ve 2017/651 Karar sayılı ek kararı ile kaldırılmak suretiyle önceki 4 ay süreyle kamuya yararlı işte çalıştırılmasına ilişkin tedbirin, hükümlü hakkındaki infazların tamamlanmasına müteakiben çektirilmesine karar verildiği,

ardından da Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün şahsın başka suçtan dolayı müddetnamesinin değiştiği ve yeni müddetnamesine göre koşullu salıverilmesinin uzatıldığından bahisle mahkemeden yeniden karar verilmesini talep etmesinin ardından yerel mahkemenin, 23/12/2019 tarihli ek kararı ile TCK’nın 50/7. maddesi gereğince; hükümlü hakkındaki 4 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirinin TCK’nın 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince maddesi gereğince 4360,00 TL adli para cezasına çevirilmesine karar verdiği belirlenerek yapılan incelemede;