Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22107 K.2021/2311

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, basit yaralama suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b,31/2 maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli zamanaşımının, hüküm tarihi olan 05/11/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla