KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/22280 E., 2020/12992 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Kasım 2020
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1 ve 168/1. maddeleri gereğince 8 ay hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2018 tarihli ve 2018/179 esas, 2018/858 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/04/2020 gün ve 879-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2020 gün ve 2020/48916 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1 ve 168/1. maddeleri gereğince 8 ay hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2018 tarihli ve 2018/179 esas, 2018/858 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.
En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece 100 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra, takdir edilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle para cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/22280, K. 2020/12992, 17 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama