Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22318 K.2020/16079

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılana ait çalınan araç kendisinde ele geçirilen sanık aşamalarda değişmeyen savunmasında, suçun işlendiği Fethiye'ye hiç gitmediğini, suça konu aracı.... nolu telefonu kullanan .... isimli kişiden satın aldığını savunduğu, tanık olarak dinlenen ...'ın ifadesinde ise bu iddiaya ilişkin bir beyanın olmaması karşısında; sanığın ve tanık ...'ın cep telefonları tespit edilerek suç tarihindeki baz istasyonu bilgileri getirtilip incelenerek, ...'ın, sanığa suça konu aracı satıp satmadığı hususunda CMUK'nun 48. maddesindeki hakları da hatırlatılarak tanık olarak yeniden dinlenip sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Gerekçeye ve kabule göre; sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi ile belirlenen denetim süresinin belirlenen ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

4-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle