Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22407 K.2021/2973

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce yaşı sebebiyle tayin edilen zorunlu müdafiinin mevcut olduğu ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklandığı tarih itibari ile suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal ettiği, hükmün açıklanması duruşmasının yapılacagından bahisle eski zorunlu müdafiye haber verilmediği, duruşma sırasında 18 yaşını ikmal etmesi sebebiyle müdafii talep etme hakkının hatırlatıldığı ancak suça sürüklenen çocuğun ‘’ ... hazır olan müdafim ile birlikte savunmamı yapacağım’’ şeklindeki zapta geçen beyanına rağmen duruşmada müdafii bulunmadığı, bu şekilde isteğe bağlı müdafii tayin edilip edilmediği ya da kendisinin müdafii tayin-temin edip etmediği hususunda çelişki ortaya çıkmış olması karşısında savunma hakkının kısıtlanması,