Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22561 K.2021/374

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mağdur ...’in soruşturma aşamasında alınan beyanına göre, müştekinin işyerine ait giyim eşyalarının işyeri dışında açıkta bulunan tezgahtan çalındığı, mağdur ...’ın soruşturma aşamasında alınan beyanına göre ise müştekinin işyerine ait giyim eşyalarının işyeri içerisinden mi yoksa işyeri dışında açıkta bulunan tezgahtan mı çaldığının net olarak tespit edilememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alınarak; sanığın bu mağdurlara yönelik eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın mağdur ... ve mağdur ...’a yönelik eylemlerine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Sanığın temyiz dışı sanık Ayten ile birlikte yakalandıklarında ellerindeki torbalarda ele geçen eşyaları çaldıkları yeri söyleyerek, mağdur ..., mağdur ... ve mağdur ...’a iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,