Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2261 K.2020/13793

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 30.04.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanık aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanığın müştekinin Lezita isimli lokantada yemek yerken sandalyenin yan tarafına asmış olduğu çantasının içerisinden 50 TL para, kredi kartı, maaş kartı, personel kartı, tiyatro bileti ve nüfus cüzdanın bulunduğu cüzdanı aldığı ve cüzdanın içinden sadece 50 TL’ yi alarak cüzdanı attığı olayda; ekiplerce cüzdanın hangi aşamasında nasıl bulunup şikayetçiye teslim edildiği tutanakla belirtilmemiş ise de;

sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcılığında alınan ifadesinde çantanın içinden 50 TL’yi alarak cüzdanı müştekiye ulaşabilecek şekilde bir binanın posta kutusunun yanına koyduğunu ve binayı hatırlamadığını belirttiği ve yine kovuşturma aşamasında şikayetçinin de sanığın savunmasını doğrulamış olması ve sanığın yakınları tarafından da zararının karşılandığını beyan etmesi karşısında; suça konu cüzdanın soruşturma veya kovuşturma aşamasında mı iade edildiği tespit edilememiş de;

suça konu cüzdan yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olmadığı ancak sanığın suça konu 50 TL'yi şikayetçiye iade ederek kısmi iadeyi sağladığı, kısmi iadenin hangi aşamada karşılandığını şikayetçinin belirtmediğinin anlaşılması karşısında;

kısmi iadenin soruşturma aşamasında mı yoksa kovuşturma aşamasında mı karşılandığının şikayetçiden sorularak sanığın kısmi iadeyi soruşturma aşamasında gerçekleştirdiğini tespiti halinde şikayetçiden sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği ve yine sanığın kısmi iadeyi kovuşturma aşamasında gerçekleştirdiğini tespiti halinde ise şikayetçiden kovuşturma aşamasında gerçekleşmiş kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168/2-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ile

şikayetçinin kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi durumunda kısmi iade soruşturma aşamasında gerçekleşmiş ise TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, kısmi iade kovuşturma aşamasında gerçekleşmiş ise TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan TCK'nın 168/2. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

3-Tekerrüre esas alınan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2013 tarih, 2012/862 esas 2013/252 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının suç tarihinden sonra 20/10/2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydında yer alan ilamlardan ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2009 tarihli, 2008/1408 esas 2009/1 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,