Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22616 K.2022/70

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...’ın temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine verilen ek karar üzerine herhangi bir temyiz isteminde bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK’nın 116/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, sehven aynı Kanun’un 119/1-c maddesi gereğince verilen cezanın 1 kat arttırıldığı belirtilmeksizin, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis cezasına hükmedildiği belirtilmiş ise de; gerekçeli kararın gerekçe bölümünde sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin de uygulandığının belirtilmesi ve sonuç cezanın da buna uygun bir şekilde belirlenmesi karşısında, bu durum mahallinde ilavesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.