Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22645 K.2020/11459

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bir adrese ilk defa tebligat yapılacaksa 7201 sayılı Kanunu'nun 21, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa da aynı Kanunu'n 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir.

İncelemeye konu dosyada, gerekçeli kararın sanığın mahkemede bildirdiği en son adrese tebliğe çıkarıldığı, bila tebliğ iade edilmesi üzerine MERNİS adresinin araştırılması gerekirken doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği bu nedenle de usulsüz olduğu anlaşılmakla,sanığın 28/01/2016 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama aşamasında alınan 16/11/2012 tarihli savunmasında "Ben çöp toplayarak geçinirim, Özyılmaz Otopark ile bir ilgim yoktur. Burası ticari bir iş yeri olup Yılmaz Gelin isimli şahsa aittir. Ayrıca İhsan Bucak'ın burada bürosu vardır. Düz borudan su kullanılıyor ise adı geçen şahıslar kullanmıştır. Görevliler tutanak yaptığında benden kimlik istediler. Kendilerine yardımcı olmak için verdim. Tutanağı bana imzalattılar.

Oysa ben suç yerinde düz borudan su kullanmadım. Benim kullanmam da herhangi bir yarar yoktur " dediği, temyiz dilekçesinde de ‘’söz konusu işyerinde kaldığım için oranın sahipleri Cengiz Gelin, İhsan Gelin, Yılmaz Gelin ne zaman bana kimliğini ver şurayı imzala dese ben onları dinlerdim ne diye sorduğumda para cezası biz öderiz deyip geçiştirirlerdi’’ diyerek suçlamayı kabul etmediği, sanık hakkında aynı yer ile ilgili karşılıksız yararlanma

./..

suçundan dava açıldığı, Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/351 Esas, 2014/190 Karar sayılı dosyasıyla sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün temyizi sonucu kararın bozulduğu, mahkemesince bozmaya uyularak Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2015 tarih ve 2015/509 esas, 2015/588 karar sayılı ilamıyla sanığın savunmasında belirttiği gibi Özyılmaz Otopark isimli iş yerinin dava dışı Yılmaz Gelin'e ait olduğunun kabulüyle bozma ilamı doğrultusunda sanık hakkında beraat kararı verilmesi karşısında, Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2015 tarih ve 2015/509 esas,

2015/588 karar sayılı dosyası da getirtilip incelenerek suça konu iş yerinin sanıkla ilgisi olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; 03/01/2012 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi karşısında;

02/07/2012 tarihli 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/1 ve 2. fıkraları gereğince kurum zararının yürürlük tarihinden itibaren 6 aylık sürede ödenmesine imkan sağlayabilmek için, mahkemelerce dosyaların elinde olmaması gerçek zararın usulünce belirlenememiş olması vb sebeplerle hak kaybına yol açmamak amacıyla CGK’nun 15/03/2016 tarih, 2014/13-409 Esas ve 2016/124 Karar sayılı, 07/11/2017 tarih 2017/17-968 Esas ve 2017/460 Karar sayılı, 21/11/2017 tarih, 2017/13-387 Esas ve 2017/489 Karar sayılı, 13/12/2018 tarih,

2017/388 Esas ve 2018/36 Karar sayılı kararları ile de kabul edildiği üzere bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip verilecek makul sürede ödenmesi halinde suç tarihine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde,

eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,