Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22727 K.2020/11247

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında, suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş aralığında suça sürüklenen çocuk olmasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 31/3 maddesi uygulanmadan mahkumiyet hükmü kurulması ve suça sürüklenen çocuk hakkında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı ayrıca 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin yeniden tartışılması sebepleriyle kanun yararına bozma yoluna gidilmesine ilişkin işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi mümkün görülmüştür.

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

./..

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

1-UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt bilgisine göre 22/02/1996 doğumlu olup, suçun işlendiği 05/01/2014 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki davaya, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26/1. maddesi uyarınca, Çocuk Mahkemesi tarafından bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmemesi ,

2-Kabule göre de;

I-Suç tarihi itibariyla 15-18 yaş aralığında bulunan sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

II-Müştekinin olay anlatımına göre suçun saat 20.30 sıralarından sonra işlenmesine teşebbüs edilmesi ve UYAP sisteminden bakıldığına göre gece vaktinin saat 17.53'den itibaren başladığı birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 143 ve 116/4 maddeleri uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

III-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

IV-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm açısından suça sürüklenen çocuk hakkında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

V-Hırsızlık suçundan kurulan hüküm açısından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin T.C. Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının değerlendirilmesi gerekliliği,

VI-Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231/8 maddesi 2. cümlesi sebebiyle yasal şartlar olmadığından hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmişse de, bahsi geçen maddenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği bu nedenle eksik ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı değerlendirildiğinden 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki objektif ve subjektif şartlar tartışılmak suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekliliği,