Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22860 K.2021/1403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

20/11/2015 tarihli yakalama tutanağında 17/11/2015 tarihli hırsızlık eylemine dair görüntülerin incelendiği, sanığın bu tarihten önceki eylemi de gerçekleştirdiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında sadece tek bir hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğini ikrar ettiği anlaşıldığından TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanmamasının ve sanığın 17/11/2015 tarihli hırsızlık eyleminde çalmış olduğu paranın 20 TL olduğu anlaşıldığından hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının hukuka uygun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Sanığın 29/12/2015 tarihli savunmasında olaydan 7 gün sonra mağdurdan çalınan 20 TL'yi iade ettiğini beyan ettiği, bu hususun mağdura sorulmadığı, mağdurun 17/12/2015 tarihinde mahkemeye sadece "Şikayetimden vazgeçiyorum" şeklinde dilekçe sunduğu, ancak zararının giderilip giderilmediğine ilişkin bir beyanda bulunmadığı anlaşılarak, mağdur duruşmaya usulünce davet edilerek zararının giderilip giderilmediği, giderilmiş ise ne zaman ve ne kadarının giderildiği sorulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi,