Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2293 K.2020/15435

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi dikkate alındığında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasında 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği ve mahkemece de ½ oranında arttırım yapılarak hesaplanan ceza doğru olduğu halde, hüküm fıkrasında artırım oranının 2/3 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrası, "Cezası ertelenen sanık hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklinde olup; somut olayda, mahkum olunan ceza süresinin 1 yıl 3 ay olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemeyeceği için sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin tayin olunan hapis cezasından az olacak şekilde bir yıl olarak belirlenmesi,