Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22969 K.2021/4421

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suç tarihinde, sanıkların, basit bir yalanı aşan, başından beri mağdurun iradesini fesada uğratma amacıyla ısrarlı ve kararlı bir şekilde devam eden birkaç kez para uzatıp geri almak ve dikkatini dağıtmak suretiyle mağduru yanıltacak ve kandıracak yoğunluktaki ustaca planlayıp sergiledikleri hileli davranışları sonucunda, mağdurun rızasıyla fazladan kendisine para vermesini sağlayarak mağdur beyanına göre 200 TL haksız menfaat sağlanması şeklinde ki eylemin hırsızlık suçunu değil 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanıkların işlediği suçun hırsızlık olarak kabulu halinde de; TCK’nun 142/2-h maddesinde tanımlanan suça uyduğu gözetilmeden aynı kanunun 142/2-b maddesinden hüküm kurulması,