Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23005 K.2021/8154

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın birden fazla suça ilişkin hüküm içerdiği ve bu cezalardan hangisinin tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemiş olması karşısında, en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gereğinin ve TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanıklar ..., ..., ...’in temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, sanık ... Düzbastılar yönünden hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

1-Sanıkların suç saati itibarıyla açık olan markete rahatlıkla girebildiği ve işyeri içerisinde dolaştıkları, kamera görüntülerinde de civarda işyeri içerisinde dolaşan başkaca şahısların bulunduğu anlaşılmakla; işyerinin açık olduğu zaman diliminde eylemin gerçekleşmesi sebebiyle unsurları itibariyle oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ... (...) karar tarihinden sonra, 18/09/2020 gününde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işledikleri sabit olduğundan bahisle TCK’nın 116/2. bendinden hüküm kurulması gerekirken maddi hata ile TCK’nın 142/1-b bendinin uygulama maddesi olarak yazılması,