Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23128 K.2021/6201

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda alınan savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmediği, katılana ait işyerine olay günü gittiğini, dava konusu olan telefonu da eline aldığını fakat oynayıp geri masanın üzerine koyduğunu beyan ettiği, 19/01/2015 tarihli CD çözüm tutanağına konu edilen CD’nin dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın yeteri kadar teşhise elverişli fotoğrafının temini ile olay yerine ait kamera kaydına ilişkin CD’nin tetkike imkan verecek şekilde dosya arasına alınarak,

üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle, kamera kaydı görüntülerindeki dava konusu telefonu eline alarak işyerinden çıkan şahsın, sanık olup olmadığının tespiti ile ayrıca temin edilen CD’nin yargılama esnasında mahkemesince izlenmesinden sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/470 Esas 2012/369 Karar sayılı ilamına konu mala zarar verme suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek daha ağır hapis cezasını içeren sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,