Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23142 K.2021/6239

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen tüm hükümleri temyiz etmesinin ardından mahkemece 08.01.2016 tarihinde mala zarar verme suçu yönünden kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak sanık tarafından temyiz edilmediği belirlenerek yapılan inceleme neticesinde;

1-Olay yerinde batı giriş merdivenleri üzerinde bulunan demir musluktan alınan parmak izinin APFİS veri tabanında sanığa ait olduğu tespit edildikten sonra sanık hakkında kamu davası açıldığı ve mahkumiyetine karar verildiği somut olayda; hükümden sonra Jandarma Genel Komutanlığı Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 21.09.2017 tarihli raporu ile; ...'in yenilenmesi sonucu daha önce sanığın sağ el işaret parmak izi olduğu belirlenen izin herhangi bir parmak izi ile uymadığının bildirilmesi, sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi,

eylemleri sanığın işlediğine dair parmak izi dışında başkaca delil elde edilememesi karşısında; olay yerinden elde edilen parmak izi ile sanığın parmak izleri tekrar karşılaştırıldıktan gerekirse sanığın yeni parmak izleri alınıp olay yerinden alınan parmak izleri ile kıyaslanmasından sonra hukuki durumunun tayin edilmesi gerekliliği,