KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/23315 E., 2021/9772 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hükümler
- Mahkumiyet-Beraat
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırı olan 22/10/2014 tarihinde kesinleşen, Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/313 Esas ve 2014/623 Karar sayılı ilama konu, hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl 11 aylık hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; TCK’nın 58/6. maddesi gereğince Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/313 Esas ve 2014/623 Karar sayılı ilama konu, hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl 11 aylık hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının mükerrirliğe esas alınarak, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II)Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Sanık ...'ın bisikleti diğer sanık ...'a 100 TL karşılığında sattığını, ...'ın da satın almayı kabul ettiğini, sanık ...'ın kendisini tanıdığı ve bu bisikletin 100 TL'ye satılamayacağını söylediği, sanık ...'ın satın aldığı .
suça konu bisikleti 370 TL'ye üçüncü bir şahsa sattığının anlaşılması karşısında atılı suçtan mahkumiyeti yerine, kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/23315, K. 2021/9772, 18 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama