Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23405 K.2021/11519

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hükme esas alınan delilin, müştekinin zemin katta yer alan dairesinin oda penceresinin dış kısmından alınan parmak izi ile komşusu sanığın parmak izinin uyuşması olduğu, parmak izinin bulunduğu yer itibarıyle aynı apartmanda yaşayan komşusunun herhangi bir nedenle dokunması nedeniyle de oluşabileceği nazara alındığında suç ile sanık arasında doğrudan bağlantı kurmaya yeterli bulunmadığı, mahkumiyet hükmünün ise her türlü şüpheden arınmış güvenilir ve somut deliller üzerine bina edilebileceği nazara alındığında sanığın atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka olmadığı,konut dokunulmazlığının ihlali suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmamasına rağmen “zarar karşılanmadığından” şeklindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,