Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23418 K.2021/9360

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün 12.11.2015 tarihinde sanık, sanık müdafii ve mağdur huzurunda açıklandığı ancak 13.11.2015 tarihli hakim ve katip imzasıyla düzenlenen tutanak içeriğine göre yapılan duruşmada mahkeme hakimi ve görevli personellerin değişimi ile ilgili aksaklıklar neticesinde duruşma zaptının hüküm kısmında kısmi eksiklikler olduğu fark edilerek gerekli düzenlemeler yapılarak 13.11.2015 tarihli yeni duruşma zaptı hazırlandığının belirtildiği, 13.11.2015 tarihli açılan celsede yapılan duruşmada yine sanık, sanık müdafii ve mağdurun hazır olduğu ancak hüküm kısmında değşiklik yapıldığı,

her ne kadar ceza açısından 12.11.2015 ve 13.11.2015 tarihli hükümler arasında farklılık olmasa da sonuç olarak bir takım değişikliklerin hüküm kısmında gerçekleştiği ve gerekçeli karardaki hüküm kısmının da bu değişen sonraki hükümdeki gibi olduğu anlaşılarak, dosyaya konu iki farklı hüküm kurulması ve hükümler arası çelişki ve karışıklık ortaya çıkması,

2-Mağdurun zararının 400 TL para çalınması olduğunu beyan ettiği olayda, zararının giderildiğini söylediği ancak sanığın soruşturma aşamasında olay yerindeki kamera görüntülerinden sonra tespit edildiği ve yakalandığı üst aramasında çıkan paraların muhafaza altına alındığı, 08.10.2015 tarihli soruşturma aşamasında düzenlenen teslim teselsüm tutanak içeriğine göre sanığın üzerinden çıkan 220 TL paradan 200 TL paranın mağdura ait olduğunu söylemesi üzerine 200 TL paranın mağdura teslim edildiğinin belirtilmesi karşısında, mağdura kısmi iadeye rızası olup olmadığı hususu sorularak sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nun 168/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliği,

3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin T.C. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte değerlendirilmesi gerekliliği,

4-Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması ve uygulanırken T.C. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/249 Esas 2009/352 Karar sayılı 11.11.2009 tarihinde kesinleşen 213 Sayılı Kanun’un 359/1 maddesi gereğince 15 ay hapis cezası içeren ilamının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,