KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/23487 E., 2021/12055 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nun 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın, olay yeri kroki ve görgü tespit tutanağına göre tek katlı binanın etrafı duvarla çevrili kapısı olan eklenti niteliğindeki bahçesi içerisinde bulunan barakadan müştekiye ait motosikleti çalması şeklindeki eyleminin TCK’nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden hatalı nitelendirme ile sanığın TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nun 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/23487, K. 2021/12055, 14 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama