Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23567 K.2021/8338

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın 58/4. madde hükmü gereğince kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından ceza belirlenmesi yapılırken, 5237 sayılı TCK’nun 58/3 maddesine dayanılarak hapis cezaları tercih edilmesi karşısında, tekerrüre esas alınan ilamın taksirli suça ilişkin ilam olması sebebiyle temel ceza tayini hususunda yeniden değerlendirme zorunluluğu,

3-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan doğrudan 5237 sayılı TCK’nun 152/1-a bendi gereğince ceza tayin edilmesi yerine 5237 Sayılı TCK’nun 151/1 ve 152/1-a maddeleri gereğince yazılı şekilde cezalar tayin edilmesi,

4-Zincirleme suç hükümleri uygulanırken suçun "Hakaret" yerine "Tehdit" olarak yazılması,

5-Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanını 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucunda 11 ay 15 gün olarak hesap edilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

6-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,