Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23578 K.2021/7926

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 11.02.2014 tarihli gerekçeli kararı incelendiğinde; katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan beraat, mala zarar verme suçundan 2700 TL adli para cezasına hükmedildiği, katılan sanık ... hakkında ise yaralama suçundan beraat, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 3000 TL adli para cezasına hükmedildiği, hükümlerin katılan sanık ... tarafından temyiz edildiği ancak temyiz dilekçesi içeriğinde katılan sanık ... hakkında verilen mala zarar verme suçunu, kendi hakkında ise verilen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu temyiz ettiğinin anlaşıldığı, hakaret suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmediğinin görüldüğü,

mahkemece 14.04.2014 tarihinde ek karar ile mala zarar verme ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen adli para cezalarının kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verildiği, ek kararın kararı temyiz etmiş olan katılan sanık ...'e usulüne uygun tebliğ edildiği ve temyiz edilmediği anlaşılmakla;