Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23585 K.2021/10556

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a-Sanığın olay yerine gelen polis memurları henüz görevlerinin ifasına başlamadan evvel, polis memurlarının içerisinde bulunduğu ekip aracına yumruk ve tekme atmak suretiyle zarar vererek aracın tamponunun göçmesine ve camı ile sileceğinin kırılmasına sebep olduğu olayda; sanığın eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurlarını oluşturmayıp, mala zarar verme niteliğinde bulunduğu ve TCK’nın 152/1-a bendinde tanımlı mala zarar verme suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

b-Görevli polis memurlarının soruşturma aşamasında alınan beyanlarında, sanığın agresif tavırlarını devam ettirmesi üzerine sprey sıkılarak orantılı biçimde zor kullanıldığını belirtmelerine rağmen iddianame anlatımında böyle bir hususun bulunmadığı da göz önüne alınarak; sanığın kamu malına zarar verme eyleminin ardından gerçekleştirdiği fiillerinin ne şekilde cebir veya tehdit unsuru içerdiği netleştirilerek sonucuna göre gerekirse bu hususta ayrı bir iddianame düzenlenmesi

sağlanarak, TCK’nın 265. maddesi yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden; ek savunma verilmek suretiyle TCK’nın 265. maddesinden mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle, hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,