Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23742 K.2021/9843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısı’nın temyiz talebinin aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1-Dosya kapsamında bulunan tapu kaydına göre ... pafta, 299 Ada ve 10 numaralı parselde bulunan taşınmaz üzerinde sanık ile katılanın paylı mülkiyetinin söz konusu olduğu, tarafların anlatımına göre suça konu ceviz ağacının bu taşınmaz üzerinde bulunduğu, ancak katılanın taşınmazın fiili taksime konu edildiğini ve sanığın katılanın kendisine tahsis edilen bölümde bulunan ağacın cevizlerini toplayarak ve dalını keserek bu ağaca zarar verdiğini iddia ettiği; sanığın ise bahse konu taşınmazda fiili taksimin söz konusu olmadığını, taşınmazın ortak muris ...’dan kaldığını ve mirasçılar arasında paylaşılmadığını savunduğu,

yine soruşturma aşamasında dinlenen ve ortak murisin mirasçıları oldukları anlaşılan ... ve ...’ın ise ... mevkiinde bulunan taşınmasın 1959 senesinde 6 mirasçı arasında pay edildiğini ve herkesin paylaştırmaya uygun biçimde kullandığını belirttikleri anlaşılan olayda; kovuşturma aşamasında dinlenen Tanık ...’ın, sanığın kendisine ait olduğunu belirttiği bir ceviz ağacı göstererek tanıktan cevizleri silkelemesini ve bir dalı kesmesini istediği, ardından tanık ...’ın da bu dalın eve zarar verdiğini ve keserse iyi olacağını belirttiği ve akabinde tanık ...’un da bu ağacı silkelediğini ve dalı kestiğini ifade etmesi karşısında;

tanık ...’un bahsettiği cevizleri toplanarak götürülen ve dalı kesilen ceviz ağacının; sanık ve katılana ortak murislerinden intikal eden taşınmaz içerisinde bulunup bulunmadığı, burada bulunuyor ise fiili taksim sonucu katılanın kullanımına tahsis edilen alan içerisinde olup olmadığı hususlarının, bu yer hakkında bilgi sahibi oldukları anlaşılan ... ve ... da tanık sıfatı ile dinlenilerek suça konu yerin mülkiyet durumu açığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki

durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde verilmesi hükümler kurulması, 2-Sanığın tanık ...’dan ağacın cevizlerini silkelemesini ve dalını kesmesini istemesi sonucu tanığın ağacın dalını keserek zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu ağacın fiili taksim sonucu katılana tahsis edilen alanda bulunduğunun belirlenmesi halinde, sanığın eyleminin; TCK’nın 152/1-c. maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturabileceği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Kabule göre de;

3-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmiş olması kaşısında; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eyleminin soruşturma ve kovuşturulması şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK'nın 144. maddesinde düzenlenen paydaş veya elbirliği ile malik olunan mal üzerinde işlenen suçun uzlaşma kapsamında bulunduğu belirlenmekle,

6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitirmiş olduğu ve adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,