Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23857 K.2020/15459

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesi ile yapılan değişiklikle birlikte, TCK'nın 152/2-a maddesinde öngörülen artırım miktarı “İki katına kadar” iken “Bir katına kadar” şeklinde belirlenmiştir, anılan değişikliğin sanık lehine olduğu dikkate alınarak, yerel mahkemece hükümde temel cezanın karar tarihine göre üst sınır olan iki katına kadar artırılması öngörülmüşse de hesaben bir kat artırım yapılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasından TCK’nun 152/2-a bendi uyarınca artırım yapılmasına ilişkin “Sanığın mala zarar verme suçunu yakarak işlemesi sebebiyle TCK'nın 152/2-a maddesi uyarınca cezasının takdiren 2 katına kadar arttırılarak sanığın 4 YIL 12 AY hapis cezası ile cezalandırılmasına,” bölüm çıkartılarak; yerine “Sanığın mala zarar verme suçunu yakarak işlemesi sebebiyle TCK'nın 152/2-a maddesi uyarınca cezasının takdiren 1 katına kadar