Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24030 K.2022/8397

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...

Işıklı’nın 05.03.2013 tarihli duruşmada bildirdiği bilinen en son adresi yerine yokluğunda verilen hükümlerin 06.05.2013 tarihinde doğrudan Mernis adresine Mernis şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın 02.01.2014 tarihli dilekçesi ile hakkında kurulan hükümlere yönelik eski hale getirme talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu, mahkeme tarafından 28.01.2014 tarihli ek karar ile sanığın istemlerinin reddine karar verildiği anlaşılmakla;

sanığın doğrudan Mernis adresine Mernis şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre 06.05.2013 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz olduğundan ve eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan sanığın taleplerinin reddine ilişkin 28.01.2014 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması sebebiyle anılan ek kararın kaldırılmasına, 02.01.2014 tarihli eski hale getirme ve temyiz talebinin yerinde olduğunun kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, kaza yapması üzerine olay yerine gelen katılan polis memurlarının sanıktan evraklarını istemelerinin akabinde sinkaflı sözlerle katılanlara alenen hakaret etmesi, katılanlara saldırarak ve “sizi sürdüreceğim” diyerek görevi yaptırmamak için direnmesi, emniyet şubeye götürüldüğünde ise burada bulunan oturağı kırması şeklindeki eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK’nın 265/1, 125/1-3a-4, 43/2, 152/1-a maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 02.04.2013 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,